Çocukluktan yetişkinliğe geçerken reçeteleme sürecinde bazı değişiklikler meydana gelir. Ergenler, sağlık ve tedavi yönetimi dâhil olmak üzere yaşamın tüm alanlarında özerklik kazanma sürecinde olan dinamik bir gruptur. Olgunlaştıkça tıbbi tedavilerini kabul etme kapasitesine sahip olurlar. Önerilen tedavi seçeneklerinden birine karar verirken yetkinliklerinin değerlendirilmesi gerekir.

Tedavinin ne için olduğu ve neden gerekli olduğu, olası etkileri ve yan etkileri, tedavi olmadığı takdirde sonuçların ne olacağı gibi bilgiler paylaşılmalı ve görüşleri alınmalıdır. Özellikle kronik hastalığı olan veya karmaşık tedavi gerektiren durumlarda ebeveynin de tedavi sürecine katılması ergenler için faydalıdır, ancak ergenlerin özerkliğine de saygı gösterilmesi gerekir.

Hekimler, bu süreci desteklemede ve ergenlerin sağlıklarını olumlu yönde etkileyebilecek bir hasta-hekim iletişimi kurmada önemli bir rol üstlenmektedir. İlaçların güvenilirliği konusundaki zorluklar, tıbbi kaygılar, hekimin tedavi yanlılığı konusundaki farkındalığı, ebeveyn-hasta-hekim ilişkisinde değişen dinamikler ve tedavi uyuncunu arttıracak stratejileri bulma, ergenlerin gelişiminin anlaşılmasını işaret etmektedir. Pratikte psikososyal özelliklerin yanı sıra tıbbi geçmişleri de değerlendirilmeli ve ergen hastalarla empati ve güvene dayalı bir ilişki kurulmasına özen gösterilmelidir. Bu konuya dikkat çekmek amacıyla Türkiye Akılcı İlaç Kullanımı Bülteni’nin Nisan ayı sayısında “Adolesanlar için Reçete Yazılması“ konulu makalenin çevirisine yer verilmiştir.

NISAN BULTEN KAPAK



Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial